Adresy IPv6
IPv6, zwany także IPng (lub IP Next Generation), to kolejna planowana wersja systemu adresów IP. (IPv5 był eksperymentalną wersją stosowaną głównie do przesyłania strumienia danych). Podczas gdy IPv4 wykorzystuje 32-bitowe, adresy IPv6 składają się z 128 bitów, co gwałtownie zwiększa liczbę możliwych adresów. IPv6 pozwala na 340 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 adresów IP.
IPv4 przewiduje możliwość przypisania około 4 mld adresów (232). Uznano to za wystarczające w początkowej fazie projektowania. IPv6 ma znacznie większą przestrzeń adresową niż IPv4. Wynika to z zastosowania 128-bitowego adresu, podczas gdy IPv4 używa tylko 32 bitów. Nowa przestrzeń adresowa w ten sposób wspiera 2^128 adresów. Rozwój ten zapewnia elastyczność w przyznawaniu adresów i wyznaczania tras ruchu i eliminuje podstawowe potrzeby translacji adresów sieciowych (NAT), który zyskał szerokie zastosowanie jako próba złagodzenia wyczerpywania adresów IPv4.
Kiedy po raz pierwszy podłączony do sieci host wysyła żądanie o parametry konfiguracyjne, jeśli odpowiednio skonfigurowany, router odpowie na żądanie. Rozmiar podsieci IPv6 został unormowany przez ustalenie wielkości części identyfikator hosta z adresu do 64 bitów w celu ułatwienia automatycznego mechanizmu do formowania identyfikatora.
Internet Protocol Security (IPsec), protokół IP do szyfrowania i uwierzytelniania, stanowi integralną część pakietu protokołów IPv6. Internet Protocol Security (IPsec) został pierwotnie opracowany dla IPv6, ale odkryto liczne opcjonalne zastosowania w IPv4. IPsec jest podstawowym wymogiem implementacji IPv6.
Mimo upływu wielu lat od opracowania normy, IPv6 jest w powijakach, jeśli chodzi o ogólne wykorzystanie na całym świecie. Badania w 2008 wskazują, że Google nadal obsługuje mniej niż jeden procent komputerów z obsługą IPv6 w każdym kraju. Mimo że IPv6 został wdrożony we wszystkich najważniejszych systemach operacyjnych.
Share